jack_the_PSU_la...'s profile<==!~๐~!==(^๐^)==jAcKkY=...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 15

    วันแม่นี้ ทำอะไรดีๆ เพื่อแม่หรือยัง

     
    วันแม่ที่ผ่านมานั้น
    เพื่อนๆไปทำอารายมาบ้าง
    ของผมน้า
    ผมกลับไปบ้านไปช่วยงานเพราะที่บ้านเป็นร้านอาหาร
    ปีนี้กะว่าจะมีอะไรให้แม่ซึ้งเล่นอีก
    แต่พลาดซะเนี่ย
    วันที 11 สิงหาคม มีงานเลี้ยงเลิกประมาณเที่ยงคืน
    พอแม่หลับก็แอบเข้าไปกราบเท้าแม่
    กะว่าไม่ให้แม่ตื่น แต่ว่าแม่ดันตื่นมานี่
    ผิดแผน แต่ก็ดีเพราะปีที่แล้วเอาพวงมาลัยมะลิไปให้แม่
    แม่นี่ทำอะไรไม่ถูกเรยเพราะลูกทั้ง 3 คนไม่มีใครเคยให้แม่เรย
    พอลูกแจ็คให้คนแรกแม่เรย งง จนทำอารายไม่ถูกเรย
    แต่ปีนี้ไม่ได้ให้ เพราะลืมซื้อ
    แต่น้องสาวแจ็คซื้อมาไหว้ ไม่ยอมน้อยหน้าพี่เมื่อปีที่แล้วเรย
    น้ำตาตกเป็นทาง
    เสดแล้วก็อมีงานเลี้ยงแต่งงานต่อในวันที่ 13 สิงหา
    แล้วเรื่องก้อเกิดขึ้น
    เมื่อเสดงานแต่งงานเวลา 23.00 น.
    เราก็เก็บของกลับมาบ้านกันแล้วก้อมานั่ง
    สังสรรค์กันหลังเลิกงานจนเช้า
    แต่แล้วเวลาประมาณ ตี 4 เกือบตี  5
    เบิ้ม เด็กชายอายุ 20 ต้นๆ ซึ่งมาช่วยงานเลี้ยง
    ก็ขอเพลงแม่ของโลโซ
    แล้วนั่งร้องไห้ พวกเราก็ไม่ได้คิดอารายกัน
    แล้วก็เข้านอนกันเกือบ 6 โมงเช้า
    เวลาประมาณ 8 โมงเช้าน้องของผมก็อวิ่งมาปลุกด้วยอาการ หลอนมากๆ
    แตกตื่นเต็มที่ แล้วเสียงสั่นๆนั้นก็บอกว่า
    มีคนมาผูกคอตายที่ห้องน้ำในบ้าน
    ทุกคนก็ไปดูกัน แล้วสรุปว่า
    เป็นเจ้าเบิ้ม ซึ่งมาช่วยงานเลี้ยงที่บ้านได้เพียงสี่วัน
    แล้วก้อมาผูกคอตายก่อนที่จะกลับบ้านเพียง สี่ชั่วโมงเท่านั้น
    ไม่มีใครรู้แรงจูงใจ
    ไม่มีใครทราบว่าเป็นการฆาตกรรมหรือไม่
    รู้เพียงว่า เพื่อนเราคนหนึ่งจากไปแล้ว
    อาจเป็นเพราะเค้าเห็นน้องสาวเราเอามะลิไปกราบแม่
    แล้วขอเพลงแม่มาร้องเลยยิ่งทำให้คิดถึงแม่เข้าไปอีก
    สาเหตุและแรงจูงใจยังคงเป็นปริศนาอยู่
    แต่ที่แน่ๆคือ เมื่อมีคนตายในบ้าน คนที่ปวดหัวที่สุดคือเจ้าบ้าน
    พ่อเราวิ่งวุ่นทั้งวันเรย
    เสดตอนเย็นก้อต้องไปสวดศพเบิ้มที่นครศรีฯต่อ
    ปล่อยน้องอยู่บ้านคนเดียว
    แจ็คเรยต้องอยู่เป็นเพื่อน
    น้องมันกลัวจนนอนไม่หลับเรย เพราะมีคนตายในบ้าน
    ก้อเกิดเหตุการณ์ที่มีไฟฟ้าตกเป็นช่วงๆ
    ก็หลอนดีเหมือนกัน พอพ่อกับแม่กลับมาตอนเที่ยงคืน
    น้องสาวเราก้อเรยไปนอนกับพ่อกะแม่เรย
    สรุปว่าบ้านเราต้องมีการทำบุญบ้านใหม่
    น้องสาวคงกลัวไปอีกนาน
    นี่ก้อคือเรื่องเศร้าที่เกิดในวัน มหามงคลที่ผ่านมาที่บ้านเรา
    แต่ก็นานๆ จะเกิดซักครั้งนะ
    ถือเป็นประสบการณ์ หลอนนน
    แต่วันแม่แล้วก้อขอให้ทุกคนรักแม่มากๆนะครับ
    อยู่กะแม่นานๆ กอดแม่บ่อยๆไม่จำเป็นต้องเป็นวันสำคัญ
    แรกๆอาจจะเขิน แต่พอชินแล้วจะเป็นเรื่องดีนะ
    ขอเล่าแค่นี้นะ มาแบ่งปันเรื่องดีๆกันบ้างนะ
    บายๆๆๆๆๆ
     
    July 31

    กะลังเตรียมสอบแล้ว *-*!

    กลับมาจากดูงานแล้ว สนุกมั่กๆเรย
    แต่ต้องมานั่งเตรียมสอบต่อนี่จิ
     
                                                                    
     
     
    แต่ก่อนอื่นจะมาเล่ากันก่องดีก่าว่าไปหนายมามั่ง
                                                                                                    
     
     
     
     เนี่ยเหนมั้ย  หมอกหนามั่กๆ  ไปขึ้นดอยสุเทพมา  สวยน้า
     
    แต่เสื้อเนี่ย ~~~  เปียกหมกเรย  * ๐ *  
     
      
                                                                                                     จากนั้นก้อลงไปที่ดอยปุยกันต่อ  แต่ดันถูกจับได้อะดิ 
                                                                                                 
                                                                                                     จวยจิ๊บเป๋งงเรยยย
                                                                                         
          
      
    แต่สุดท้ายก้อรอดมาได้  เฮ่อ.......                  -------------------------------------------------------l
                                                                          --------------------------------------------------l      l
                                                                                                                                             l     l
                                                                                                                                       \                /
                                                                         \          /
                                                                                                                                             \    /
                                                                                                                                               v
     
     
         แต่สุดท้ายก้อพาเพื่อนๆทุกคนรอดมาได้
                                                                                    
                                                                                    เห็นม้า~~ ฝีมือแท้ๆ  ทั้งน้านเรย  แหะๆ
                                  
                                                                                        แล้วก้อได้เพื่อนชาวเขาด้วย อิอิ                                         
     
           
     
      
     
     
     
     
    และก้อเรยไปต่อดันที่อื่น   ถ่ายรูปกะดอกไม้เพราะมันสวยดี
     
     
     
                                                                                                     
     
     
     
     
    แต่ก้อนะมะช่ายไปแต่เขานะ   เรายังมีไปที่อื่นด้วย
     
                                              ก้อไปดูงานนี่เนาะ  แหะๆ  (^_^)
                            
     
    พอกลับมาถึง ม.อ. ก็มานั่งเตรียมสอบต่อเรย  ฮือ..ๆๆๆๆๆๆ....
     
     
    อ่านม่าจบทีง่ะ   ตายแหง๋แก๋เรย ~~~ *๐*~~~
                                                        
    เอาน่ะมันเปงหน้าที่นะงับ                            สู้ สู้ !!   (^O^)
     
     
    แล้วก้อ ขอบคุงน้องเหมยด้วยงับ พี่อัพเสปซแล้วนะ
    แล้วก้อขอบคุง น้องเหมย น้องอ๊อฟ น้องปิง และก้อน้องสากะเตยด้วย
    ที่มาอวยพรวันเกิดงับ  แล้วก้อขอบคุงทุกๆคนที่จำวันเกิดเราด้ายด้วย
    เตรียมสอบแว้ววววว  ม่ามัวเล่น..เด๋วตก 
                                                       
     
                                                                                     
     
         
    สามัคคีกันนอน....เฮ้อ
    June 01

    วันนี้วันเกิดอะ..เข้ามาอวยพรกันหน่อยนะ

    ไม่มีครายมาอวยพรบ้างหรอ.....
    May 18

    จาไปดูงาน

    เฮ...จ้าไดไปดูงานแล้ว
    ศุกร์นี้ก็ออกเดินทางแต่เย็นๆเรย
    ไปแอ่วเหนือกานจากใต้สุดไปสู่เหนือสุดให้ทายว่าไปไหนกาน
    ดูรูปเอา

    ถูกต้องแล้ว.......เราไปดูงานกันที่เชียงใหม่
    โดยจาไปดูที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
    แอะแอ๊.......วิวคุ้นๆใช่ปะ
    มันก็แน่อยู่แล้วเพราะเป็นที่ๆคนคุ้นเคยกันดีเรียนอยู่
    ไม่รู้ใช่ปะว่าคราย
    เค้าก็คือ..............
     
    (0_0)  ^-^  -- --" (*๐*)
    ดากานดากับนายไข่ย้อย ...เพื่อนสนิทของเรานั่นเอง
    เราจาไปเยี่ยมที่เรียนของเค้ากาน
    จากนั้นก็ไปต่อที่
     
    มหาวิทยาลัยแม่โจ้
    ซึ่งอยู่ไม่ห่างกันมานัก
    เค้าบอกมาว่าสวยเรยจาไปเยี่ยมเพื่อนๆชาวแม่โจ้กาน
     
     
     
    พอถัดจาไปเยี่ยม ม . แม่โจ้กานแล้ว
    ก็เริ่มจาเป็นโปรแกรมเที่ยวแล้ว
    เช่น
     
    ไปดอยอินทนนท์
     
     
    จากนั้นเราก็ไปต่อกานที่ ... ดอยสุเทพ
     
    อิอิ
     
     
     
    แต่ตอนภาคกลางเราก็แวะดูงานนะ
    ที่นี่ไง
    พิพธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติที่ปทุมธานี
     
     
     
     
    และก็ยังมีที่ วัดสวนแก้ว
    ถ้าครายไม่รู้จักก็เป็นวัดที่
     
    พระพยอมจำวัดอยู่นั่นเอง
     
     
     
     
    และก็ไปที่ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร
     
    ไปดูโครงการของพระราชินีบ้าง
     
     
     
     
    และจากนั้นขากลับก็แวะนมัสการพระธาตุลำปางหลวง
    เป็นรายการสุดท้ายของการไปดูงานครั้งนี้
     
    สุดท้ายก็นั่งรถม้าแล่นรอบเมืองลำปาง
     
     
    ก็เป็นอันเสร็จพิธีการดูงาน
    เปงงาย...น่าหนุกมั้ย
    ไว้มีไรแจ่มๆ...หรือฮาๆๆ.....ไม่ก็หนุกๆ...จามาเล่าให้ฟังน้า
    เพราะเค้าบอกว่าที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่อะ
    ผี...........ดุ
    ถ้าเจอแล้วจามาบอก
    แต่ว่าเราเป็นเด็กดีอยู่แล้ว
    คงไม่เจอกหรอก
    เพราะไรน่ะหรอ
    ก็ผีมันจะไม่ดุไงเพราะเป็นเด็กดี
    เค้าจะดุเฉพาะเด็กไม่ดีอะ
    555555555
    บาย
    May 13

    ว๊าง.......ว่าง

    เฮ้อ...พอปิดค่านก็ไม่มีรายทำเรย

     

    มานั่งว่างๆๆ...อยู่ที่ห้องทำงาน

     

    และก็นั่งดูรูปเก่าๆๆ

     

    คิดถึงน้องๆจัง

     

    ตอนนี้คุณแม่น้องปอก็ยังไม่ชอบหน้าเราอยู่

    แต่ว่านะก็จะสู้ต่อไป

      

     

     

    วันนี้เอารูปค่ายมาให้ดูเผื่อคิดถึง

     

    ก็นะคนเป็นพี่ประจำกลุ่มการขาดเสียงน้องๆที่มากรอกข้างหู

     

    ทำให้ชีวิดขาดไรไปบางอย่าง

     

     

    นี่ตอนนี้คิดถึงทั้งพี่ค่ายทั้งน้องค่ายเรย

     

    มะมีครายโทรมามั่งอะ

     

    คิดถึงฟูๆจังอะ มีน กะ เตยด้วย

     

     

    ว่างจัง Cfay ก็ไม่มีงานรายที่จาให้พี่ๆช่วยแล้วด้วย

     

    น้องๆทำกานเองได้หมด

     

    คิดถึงน้องเหมยกะหมิวจังเรย

     

    พอหายแร้วก็ไม่ติดต่อมาบ้างเรย

     

    เอมมี่ แอนนี่และก็อะตอมด้วย

     

    ถ้ามีอารายให้ช่วยก็เรียกได้น้า

     

    มันว๊าง..ว่าง

     

    แต่ว่าสัปดาห์หน้าก็จะไปดูงานที่ภาคเหนือแล้ว

     

    มีรายจะมาเล่าให้ฟังอีกแน่

     

    คิดถึงทุกๆคนเรย  รักนะ  ..จุ๊บ..จุ๊บ

     

    แหะๆๆๆๆๆๆๆๆ

     

    บายมาอัพแค่นี้แหละ

    April 10

    เที่ยวเกาะ

       
     

    พอเดวันพฤหัสที่ผ่านมาเน้น้า

    หม่อมพ่อสั่งให้กลับบ้านด่วนๆเรย

    คิดว่ามีเหตุไรมากมายเกิดขึ้นร้ายแรง

    แต่พอกลับไปถึง

    ขอเล่าหน่อยๆ น๊า

    พอกลับบ้านไปถึง

    ก็บอกให้จัดกระเป๋าเรย

    งงกระทันหันคิดว่าถูกจับย้ายบ้านซะแว้ว

    พอออกมาได้เค้าก็บอกว่า

    จะไปเกาะพีพีกาน

    อะโห!!!!

    ที่เจงบอกกานเดเดก็ได้

    ทะซ้า....!เปงเรื่องหย่าย

    แต่ในที่สุดก็ได้ไป

    แต่ว่านะ

    จำภาพเก่าๆไม่ได้เรยหลังจากที่ไปครั้งก่อนอะ

    พอโดนซึนามิเล่นงาน

    หลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป

    แต่มีอย่างหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน

    คือยังมีแต่ฝรั่งเต็มเกาะ

    หาคนไทยยากส์มั่กๆ

    และก็เค้าไม่ค่อยบริการคนไทยด้วย

    เพราะเราไม่กระเป๋าหนักแบบฝรั่ง

    น่าเศร้าเจงๆเรย

    แต่ก็ได้ไปเที่ยวหลายที่เหมียนกัล

    เสดแล้วต้องรีบกลับมาที่ มอ.

    เพราะต้องรีบกลับมาทำค่ายยุวศิลป์ต่อ

    อู้นานไม่ได้

    เด๋วจาโดนเดเข้า

    555+++++++

    แต่ก็ถือว่าได้พักผ่อนก่อนสงกรานต์อ่านะ

    ก็เดปาย

    ไว้เด๋วมีอารายหนุกๆจามาเล่าอีกนา

    ไว้เจอกาน

      .
    April 06

    เย้...พอปิดเทอมก็ทำค่ายเยาวชนเรย

    ปิดเทอมเสดก็มาลุยค่ายเรยน้าเนี่ย

    เริ่มตั้งกะ 13 มีนาคม ถึง 1 เมษายนเรย

    มีทั้งสุข ทุกข์ และเศร้า

    เพราะกลับมาจากสอบแค้มปิ้งที่สุราษฏ แล้วไม่กลับบ้าน

    พออยู่ทำค่ายต่อเรยถูกด่ายกใหญ่เรย

    แต่ก็ความสุขเรานี่

    ปีนี้มีน้องๆน่ารักมาเต็มเรย

    ที่หนึ่งก็นี่เรย น้องแพรวา (รูปแรกเรยอะ)

    พอดีเอารูปลงไม่เปง 5555+

    และก็ยังมีน้องๆอีกหลายคนทั้ง

    น้องเกน..ลีโอ..ฟ้า..มายด์..มินนี่..นีร..

    น้องหยก..แนนซี่..น้องเบสท์..เหม่ยหยู..และก็อีกมากมาย

    จำได้มะหมดหรอก

    ทั้งยังมีพี่ค่ายที่น่ารักๆแบบไร้สาระอีก 40 คน กะทิเช่น

    (เรียงตามซี)  กานต์..ออย..ปัน..ใหม่..แจน..แพร..

    ปิง..เซี้ยะ..เฟิร์น(วิเทด)..นา(สาวงานคลุมผ้า)..แอ้ม(วิเทด)..

    ฟ้า(พี่ซีแพรวา)..เกด..สา..ยา..

    และก็เด็กโต..ทิพ..ลีน่า..ผึ้ง..แอน(บอลลูน)..

    กาเหว่า..อิส..ทราย..ปอ(วิเทด)..แอน(น่ารัก)..นุ๊ก(วิเทด)

    และก็โอแอล ซัน.ต๊อบ.ฟ้าใส.โรส.เย็น.บาส.ชิต.สาทิศ.

    พี่เอก.โก๊ะ.ยุทธ.นุ้ย.พี่ปุ้ย.ออม.

    และก็ตัวเล็ก ตาล เตย มีน ปาล์มมี่

    สนุกดีปีนี้

    และก็พักอีกสองวันและก็ต่อด้วยค่ายยุวศิลป์เรย

    ปีนี้ก็คงอยู่ ม นานเรยอะ

    รู้เพียงว่าตอนนี้

    คิดถึงเพื่อนๆมั่กๆเรย

    เข้ามาคุยมาทักทายกานบ้างน้า

    แล้วก้ไปดูบรรยากาศค่ายจากแกลอลี่ได้เรย

     

    February 28

    ช่วงสอบอีกแว้วววววววว มาฟังตำนาน ม อ กานดีก่า

    ช่วงสอบอีกแว้วววววววว
    เครียดมั่กเรยโว้ยย
    ไม่รู้จาทำอารายดี
    แต่ที่ดีใจที่สุดน้า space ซึ่งไม่ค่อยมีครายเข้ามา
    รู้มั้ย ว่าคนที่รอคอยมาตั้งนาน และในที่สุด เค้าก็มา 555+
    น้องเหมยสุดที่ร้ากกกกก...สาวน้อยที่รอคอยให้มา
    ดีใจจนบอกไม่ถูก อิอิ
    และก็นะ มีเรื่องจามาเล่าด้วย
    สองสามวันก่อนมีคนมาเล่าเรื่องผีให้ฟังของ ม อ อะ
    เป็นพวกที่จาออกมาช่วงสอบบ่อย ๆ
    ไม่รู่ว่าจิงป่าว     อยากฟังมั้ย
    เรื่องมันมีอยู่ว่า................................................................
     
     
    นับถอยหลังไปประมาณ 20 ปีก่อน   สมัยที่ มอ ยังไม่มีคณะมากขนาดนี้     
    ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง มีน้องใหม่รุ่นหนึ่ง เอ็นทรานติดเข้ามา ในคณะๆหนึ่ง ซึ่งเป็นคณะยอดฮิตมากในสมัยนั้น
    แล้วก็นะ สมัยนั้นอะ  ใครที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักนั้น เพื่อนๆในคณะมักจะไม่ค่อยสนใจ
    แล้วจู่ๆวันนึง คนๆนั้นก็จะหายไปจากคณะเองอย่างไร้ร่องรอย  ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก
    เพราะสมัยนั้นมีคนเอ็นติดน้อย
    แลก็นะ น้องใหม่คนที่บอกว่าสอบติดมาเนี่ย
    เค้าเป็นคนหนึ่งที่ค่อนข้างจะเด่นในคณะนั้น  เป็นนักศึกษาที่มีความตั้งใจเรียนมาก
    พอผ่านปี 1 ไปก็ตามความคาดหมาย  เค้าคนนั้นได้เป็นที่ 1 ของคณะ
    ได้รับเลือกเป็นนักศึกษาดีเด่นด้านขยันเรียนเพียรศึกษา (แต่ต่อมารางวัลนี้ก็ถูกยกเลิกใน2-3ปีต่อมา)
    นักเรยนคนนั้นก็กลายเป็นที่รู้จักกันในมหาวิทยาลัยในเวลาไม่นาน
    และต่อมาเมื่อเค้าจบปี 2 ก็ได้รางวัลนี้อีกเช่นเคย จนเมื่อขึ้นมาอยู่ปี 3..................
     
     
    เขาคนนี้ได้รับทุนฟรีทั้งมีที่พักในมหาวิทยาลัยให้ฟรีด้วย แล้วจู่ๆ เหตุการประหลาดชวนให้สงสัยก็เกิดขึ้น
     
    วันหนึ่งขณะที่เขากำลังเดินกลับมาจากอาคารเรียนในช่วงประมาณ เย็นๆเกือบจะค่ำแล้ว
    วันนั้นเป็นวนที่แปลกมาก คือ วันนั้นไม่ค่อยมีใครเดินไปไหนมาไหนกันเรย (ซึ่งปกติบริเวณนั้นคนเดินกันค่อนข้างเยอะ)
    แล้วจู่ เค้าก็มองเห็นคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่บริเวณต้นไม้ กำลังประชุมอะไรกันนี่แหละ และด้วยความแปลกใจ
    เขาจึงแกล้งทำเป็นนั่งผูกเชือกรองเท้าเพื่อลองฟังว่า เค้าคุยอะไรกันอยู่  พอต้งใจฟังอยู่พักใหญ่
    ก็ยังฟังไม่ค่อยเข้าใจ แต่เค้าก็ได้ยินเสียงนั้นใกล้เข้ามาในหูเรื่อยๆ
    จนในที่สุด เค้าจึงลองหันไปดูใหม่อีกครั้ง         ปรากฏว่า
    จู่ๆ คนกลุ่มนั้น ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย  ซึ่งเค้าก็สงสัยเหมือนกันว่าหายไปได้อย่างไร
    เพราะตอนนั้นก่อนที่จะหันไปเค้าก็ยังได้ยินเสียงอยู่ใกล้ๆ  แต่เค้าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ก็เดินกลับหอไป
    ปรากฎว่า ในคืนนั้นเอง ขณะที่เขากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ แล้วจู่ ก็ได้ยินเสียงคนคุยกันมาในสายลม
    (พอดีตอนนั้นเค้าเปิดประตูหลังห้องไว้อยู่) แล้วอากาศก็เริ่มเย็นลง เค้าก็เลยเดินไปที่ประตูเพื่อจะปิด
    และเค้าก็กลัวเสียสมาธิอ่านหนังสือ เลยเดินไปปิดประตู และเค้าก็เห็นคล้ายๆกลุ่มคนกลุ่มเดิม ที่เห็นเมื่อตอนเย็น
    แต่คราวนี้นะ เค้าคุยกันอยู่ แต่จู่ๆ ก็หันมาที่เค้า (คนที่อ่านหนังสืออยู่อะ) ด้วยความตกใจ เค้าเลยปิดประตูอย่างแรงดัง ปัง!
    แล้วก็แอบมองทางหน้าต่าง แต่ปรากฎว่า ไม่มีใครอยู่แล้ว
    แล้วหลังจากนั้นอีก2-3 วันก็เกิดเหตุแปลกๆกับเค้า จู่ๆเดินอยู่ก็มี กระถางต้นไม้หล่นใส่ บ้าง
    กำลังลงบันไดอยู่ก็เหมือนมีคนมาผลักบ้าง แล้วหลังจากนั้นก็เกิดอย่างนี้มาเรื่อยๆ
    จนหนักที่สุดเค้า เดินข้ามถนนอยู่ซึ่งเป็นไฟแดง แต่จู่ๆก็มีรถที่จอดอยู่นั้นเกิดเหตุเครื่องยนต์ระเบิดขึ้นมาเฉยๆ
    ทำให้ฝากระโปรงรถปลิวมาที่เค้า แล้วเค้าก็ต้องเข้าโรงพยาบาลไป พักอยู่ได้ 2-3 วัน เค้าก็เสียชีวิต หมอบอกว่า
    เค้าขาดอากาศหายใจอย่างรุนแรง หน้าตาของเค้าตอนนั้นเหมือนมีรอยฝ่ามือมาจับไว้จนแดง
    พยาบาลเล่าว่าคืนก่อนเค้าจะเสียนั้น เค้ากดกริ่งเรียกพยาบาลมากลางดึก บอกว่าให้ไปบอกกลุ่มญาติที่มาเยี่ยมเตียงใกล้ๆ
    ในห้องเดียวกันนั้นให้ลดเสียงลงหน่อย     พยาบาลจึงมองเค้าด้วยความสงสัยแล้วบอกเค้าไปว่า ตอนนี้ห้องรวมน่ะมีเค้าอยู่คนเดียว และก็ห้องนี้หมดเวลาเยี่ยมนานแล้ว ไม่มีญาติใครมานอนค้าง  หลังจากนั้น..................
    เค้าก็กดกริ่งเรียกพยาบาลมาอีก 2- 3 ครั้ง พอเคาเริ่มกดบ่อยขึ้น พยาบาลจึงให้มีพยาบาลมานอนเป็นเพื่อน
    แล้วปรากฎว่ารุ่งเช้า เค้าก็จากไป โดยที่พยาบาลคนที่มาเฝ้าไม่รู้อะไรเรย
    หลังจากนั้น อีก2-3 ปี ช่วงสอบอีกเหมือนกัน ก็มีเด็กเห็นเหตุการณ์เช่นว่านี้อีก และก็ยังเป็นเรื่องที่เล่าขานกันเรื่อยๆมา
    จนถึงปัจจุบันว่า ........ ทำไม เค้าถึงตายด้วยน่าตาที่เป็นแบบนั้น และใช่เขาหรือเปล่า ที่มาคอยกระซิบตามสายลมในช่วงสอบ
     
     
     
    January 30

    นั่งดูหรีดครบเรยงานศรีตรังเกมส์สวยมักๆเรยปีนี้

     

     

    เมื่อคืนนี้มีการแข่งกีฬาศรีตรังเกมส์ล่ะ(หรือที่รู้จักกันในนามกีฬา 13 คณะ) สวยมั่กๆ แล้วก็ดีใจสุดๆเลย เพราะไะน่ะหรอ

    ก็เพราะว่าเราได้ดูเต็มจอทุกคณะเลยนะ เพราะปีนี้เราเป็น staff คุมขอบสนาม แหม แต่ละคนนะ สุดๆเรยจาบอกให้ แล้วนะได้ดูครบทั้ง 13 คณะ เป็นปีแรกด้วยแหละ ดีใจมั่กๆเรย

    โดยลำดับของการแสดงเริ่มจาก คณะศิลปศาสตร์ เปงคณะแรกน้า เห็นน้องๆแต่ตัวกันน่ารัก เหมือนนักเต้นในโรงละครอะ แต่ที่ติดใจที่สุดรู้มั้ยคืออาราย น้องหนูน่ารักมั่กๆ สวยเหมือนนักร้องวง Baby Vox เรย แถมยังเต็มกล้องเรยอะ เห็นชิดขอบสนามทำให้ สดชื่น! อย่างแรง

    ต่อมาก็เปงคณะแพทยศาสตร์ ความคิดดีอะ จัดเป็นระบบดี น่ารัก มาแบบตัวการ์ตูนญี่ปุ่นเรย นี่เค้าบอกว่านะ ว่าน้องปี 1 ทำกานเอง พี่ๆมะเกียว หัวใสมาก แต่หรีดตัวการ์ตูนออกมานะ มีทั้งโดราเอมอน มารูโกะ และก็อารายอีก็ม่ายรู้ แสดงถึงความเก็บกดที่สั่งสมมานาน เอ้ย! มะช่าย หัวคิดสร้างสรรตะหาก แต่มองหาน้องตวงตั้งนานหายากมาก มาเจอกันตอนกลับพอดี เสียดาย มะค่อยได้คุยกานเรย

    และก็เศรษฐศาสตร็ คณะนี้ก็มาในแนวสาวนักเต้นเหมือนกาน แต่มะค่อยเด่นน้า มีเสรี่ยงยกนางรำด้วยแต่ว่า มาแบบอาณาจักรเรย โฮ โฮ โฮ๋

    ต่อมาก็เป็น คณะอุตสาหกรรมเกษตร คณะนี้ตีตลาดแรงงานทุกปี ปีก่อนก็เปงแอร์โฮสเตจ ปีนี้มาเป็นกุ๊ก MK แต่concept น่ารักมากอะ เห็นแล้วอดยิ้มมะได้เรย แม้ไม่ได้รางวัลแต่ได้ใจอะ

    มาต่อกานที่เภสัชศาสตร์ คณะนี้พร้อมเพรียงตลอดเพราะพี่ๆเข้มมาก หรีดไม่หรูหราแต่ดูดี และในที่สุดก็คว้าไปถึง 3 ถ้วย ทั้ง ขบวนพาเหรด แสตนด์และก๋หรีดเรย สมก็เป็นคณะของหวานใจเรา

    ต่อด้วย วจก คณะที่มีเพื่อนน่ารักอยู่เยอะ แหม เค้าก็มะน้อยหน้านะ ยังมีการต่อตัวทุกปี แต่ปีนี้มะได้หรีดก็คงเสียใจไปตามๆกัน แต่ว่าฝนเนี่ยถูกโยนขึ้นไปเป็นหรีดชั้นบนสุดทุกที เฮ้อ! แต่ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม ไม่เสียแรงที่ไปหาบ่อยๆ เจอแล้วสบายใจดี

    ถัดมาก็เปงคณะที่รอคอย ทันตแพทยศาสตร์ ที่น้องสาวที่น่ารักเรียนอยู่ เฮ้อ เซ็กซี่มักๆเรยอะ จำมะได้เรยว่าเคยเป็นน้องมายด์และน้องโบว์ที่น่ารักของพี่ๆ เต้นซะ พี่ไม่อยากให้หยุดแค่น้องสาวเรยอะ ไว้ค่อยไปสานต่อกันเวลาว่างก็แล้วกันเนอะ แถมยังมีฮาเล่ย์ขับเข้ามา ตั้ง 3 คันแหนะ ของครายก็ไม่จู้ เป็นการต่อสู้ระหว่างนางฟ้ากะซาตาน แต่สุดท้ายซาตานสาวก็ถูกเหล่ากอง ทัพสวรรค์อุ้มไปจนได้ ฮือๆๆ อยากไปอุ้มเองง่าาาาา สงสัยเราคงได้ไปสานต่อกานจิงๆแว้วล่ะ นะน้องมายด์น้องโบว์555+

    และอันต่อมาก็คือสาวสวยในชุดขาว คณะพยาบาลศาสตร์จำกันไม่ได้ซักคนเรย พอแต่งหน้าแล้วซ้วยสวย แต่คณะนี้มีทีเด็ด เพราะอะไรน่ะหรือ ก็หรีดที่เต้นอยู่ จู่ๆเสื้อก็ขาดด้านข้างอะ เห็นเรย บราใสๆ ใจนึงก็อยากให้น้องเค้าออกมาก่อนเพราะกลัวว่าอาย อีกใจก็อยากให้เต้นต่อเพราะน่าตาน่ารักเรยอยากดู แต่น้องเค้ามีสปิริตแรงกล้า เสื้อเกี่ยวกันอยู่นิดเดียวก็เต้นต่อไป แต่ก็คอยพะวงอยู่เหมือนกาน แต่ว่านะน้องนะ หากหลุดจริงเด๋วพี่จะรับผิดชอบดูแลน้องเอง มะต้องห่วง 555+

    ต่อมาก็เปงคณะน้องใหม่แพทย์แผนไทย ซึ่งก่อนจะขึ้นแสตนด์ก็มีการผูกข้อมือรับขวัญน้องไปพร้อมกะศิลปศาสตร์แว้ว และก็สมกะเป็นน้องใหม่จริงๆ มีกันแค่ 56 คนก็ยังมีครบทั้งหรีดทั้งแสตนด์ นับถือๆ ไม่เสียแรงที่ช่วยไปสอนห้ายบ่อยๆ (อันที่จิงกะไปหาน้องจิ๋วกะน้องกิ๊บหรอก แต่มันเรยตามเรย เพราะแพ้ความตั้งใจจิงของน้องๆ) 555+

    และก็เปงคิวของวิดยา สงสัยว่าปีนี้จะไปเก็บตัวกานที่ ฮอกว์วอตส์ เพราะมาถึงหรีดก็ร่ายคาถา "เอ็กซิโอ" เรย แล้วตาด้วย "วิงกาเดียมเรวิโอซ่า" อีกแหนะ และก็อีกหลายคาถา แต่ที่รอคอยแล้วไปดูหลายครั้งคือหรีด เฮ้อ สมใจอยากซะที อย่างน้อย แจน สาวน้อยคนแรกที่เราจีบตอนเข้ามหาลัยและกลายเป็นน้องสาวคนสำคัญที่ทำให้เรายังไปวิดยาบ่อยๆก็ยังเปงหรีดเหมียนเดิม แถมนับวันหุ่นก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เด๋วก็คงไม่หยุดแค่น้องสาวอีกแน่เรย และก็อีกข้อนึงที่เปงที่ฮือฮากันมากคือ หรีดแดนซ์ของวิดยาที่ใส่ชุดผู้หญิงอะ มี 4 คน แต่ว่าเป็นผู้หญิงจิงๆนั้น มีกี่คน ซึ่งรู้สึกว่าจะมีคนเีดียวคือคนที่เต้นน่ารักที่สุดอะ คือผู้หญิง ที่เหลือกระทิงหมดเรย 5555+

    และถัดมาก็ถึงคณะที่ปีนี้ได้ชื่อว่ามีหรีดเยอะที่สุดและเซ็กซี่ที่สุด คณะ นิติศาสตร์ ภูมิใจมากเรย ในที่สุด ปีนี้ก็มาช่วยกานครบ 4 ชั้นปี เห็นแล้วเป็นปลื้ม พี่เก็ทพี่สาวที่น่ารักของเราก็เปงหรีดกะเค้าด้วย เบ่งบานแล้วน่อ เต้นซะน่ารักเชียว แต่ที่ขำที่สุดน้า คือชุดที่เต้น Lady mamaredอะ เค้าถามด้วยว่าพี่ปัทอะ (คนที่ใส่เสื้อสีแดงในชุดที่เต็นเซ็กซี่อะ คนหน้าเพื่อน ) มีคนถามว่าเป็นผู้ชายรึเปล่า ฮาแตกเรยอะ ถ้าพี่เค้าได้ยินคงจะกรี็ดแน่เรย อิิอิ

    แล้วก็วิศวกรรมศาสตร์ คณะนี้เป็นคณะที่ปีนี้เติบโตด้านกิจกรรมอย่างรวดเร็วมาก เพราะพี่โจโจ้คนเก่งนั่นเอง ทำให้วิิศวะได้ใจผู้ชมไปครอง แถมยังมีกลุ่ม B-boy จากพี่ปุ้ยชมรม Dancing ที่อยู่ภาคอุตสาหการมาโชว์ด้วย แจ่มมักๆและก็กลองปีนี้ยังแจ่มอีกด้วย พูดได้คำเดียวว่าสุดยอด เพราะฉนั้น ปีหน้าโจโจ้เอ๋ยถ้าไม่มาช่วยงานปฐมนิเทศอะ อุปนายกคนนี้มีเคืองนะโว้ย 555+0

    และก็คณะสุดท้าย คณะทรัพยากรธรรมชาติ แปลกใจที่ปีนี้ไม่มีหรีดเดวิลเรายอดดูเรย เสียดายอะจิงๆนะเนียเพราะกะมาดูหรีดเดวิลโดยเฉพาะเรย ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    แต่ในที่สุด รวมใจเป็นหนึ่งลูกสงขลานครินทร์ก็จบไปได้ด้วยดีน้า แถมปีนี้ก็จบก่อนเที่ยงคืนซะด้วย เจ๋งจิงๆ ปีหน้าเปงตาเราแล้วเราจะทำได้มะเนี่ย หวังว่าเพื่่อนๆคงให้ความร่วมมือกานเนาะเพราะว่าเรานั้นอยากให้ลูกสงขลานครินทร์ทั้งหลายนั้นรักสมานฉันท์กันเฉกเช่นกับเม็ดดินก้อนน้อยที่รวมกันเป็นแผ่นดินผืนใหญ่ที่ชื่อว่า มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์แห่งนี้