Michael's profile<==!~๐~!==(^๐^)==jAcKkY=...PhotosBlogListsMore Tools Help

<==!~๐~!==(^๐^)==jAcKkY==(^๐^)==!~๐~!==>

'Try to be a man of value,Not to be a man of success' จะเป็นคนได้ยังไง หากไม่ทำให้โลกดีกว่าเดิม

My Custom Part

เข้ามานานแล้วม้าง เม้นท์ได้แล้ว

วินาที แล้วน๊า เม้นท์เหอะ
August 15

วันแม่นี้ ทำอะไรดีๆ เพื่อแม่หรือยัง

 
วันแม่ที่ผ่านมานั้น
เพื่อนๆไปทำอารายมาบ้าง
ของผมน้า
ผมกลับไปบ้านไปช่วยงานเพราะที่บ้านเป็นร้านอาหาร
ปีนี้กะว่าจะมีอะไรให้แม่ซึ้งเล่นอีก
แต่พลาดซะเนี่ย
วันที 11 สิงหาคม มีงานเลี้ยงเลิกประมาณเที่ยงคืน
พอแม่หลับก็แอบเข้าไปกราบเท้าแม่
กะว่าไม่ให้แม่ตื่น แต่ว่าแม่ดันตื่นมานี่
ผิดแผน แต่ก็ดีเพราะปีที่แล้วเอาพวงมาลัยมะลิไปให้แม่
แม่นี่ทำอะไรไม่ถูกเรยเพราะลูกทั้ง 3 คนไม่มีใครเคยให้แม่เรย
พอลูกแจ็คให้คนแรกแม่เรย งง จนทำอารายไม่ถูกเรย
แต่ปีนี้ไม่ได้ให้ เพราะลืมซื้อ
แต่น้องสาวแจ็คซื้อมาไหว้ ไม่ยอมน้อยหน้าพี่เมื่อปีที่แล้วเรย
น้ำตาตกเป็นทาง
เสดแล้วก็อมีงานเลี้ยงแต่งงานต่อในวันที่ 13 สิงหา
แล้วเรื่องก้อเกิดขึ้น
เมื่อเสดงานแต่งงานเวลา 23.00 น.
เราก็เก็บของกลับมาบ้านกันแล้วก้อมานั่ง
สังสรรค์กันหลังเลิกงานจนเช้า
แต่แล้วเวลาประมาณ ตี 4 เกือบตี  5
เบิ้ม เด็กชายอายุ 20 ต้นๆ ซึ่งมาช่วยงานเลี้ยง
ก็ขอเพลงแม่ของโลโซ
แล้วนั่งร้องไห้ พวกเราก็ไม่ได้คิดอารายกัน
แล้วก็เข้านอนกันเกือบ 6 โมงเช้า
เวลาประมาณ 8 โมงเช้าน้องของผมก็อวิ่งมาปลุกด้วยอาการ หลอนมากๆ
แตกตื่นเต็มที่ แล้วเสียงสั่นๆนั้นก็บอกว่า
มีคนมาผูกคอตายที่ห้องน้ำในบ้าน
ทุกคนก็ไปดูกัน แล้วสรุปว่า
เป็นเจ้าเบิ้ม ซึ่งมาช่วยงานเลี้ยงที่บ้านได้เพียงสี่วัน
แล้วก้อมาผูกคอตายก่อนที่จะกลับบ้านเพียง สี่ชั่วโมงเท่านั้น
ไม่มีใครรู้แรงจูงใจ
ไม่มีใครทราบว่าเป็นการฆาตกรรมหรือไม่
รู้เพียงว่า เพื่อนเราคนหนึ่งจากไปแล้ว
อาจเป็นเพราะเค้าเห็นน้องสาวเราเอามะลิไปกราบแม่
แล้วขอเพลงแม่มาร้องเลยยิ่งทำให้คิดถึงแม่เข้าไปอีก
สาเหตุและแรงจูงใจยังคงเป็นปริศนาอยู่
แต่ที่แน่ๆคือ เมื่อมีคนตายในบ้าน คนที่ปวดหัวที่สุดคือเจ้าบ้าน
พ่อเราวิ่งวุ่นทั้งวันเรย
เสดตอนเย็นก้อต้องไปสวดศพเบิ้มที่นครศรีฯต่อ
ปล่อยน้องอยู่บ้านคนเดียว
แจ็คเรยต้องอยู่เป็นเพื่อน
น้องมันกลัวจนนอนไม่หลับเรย เพราะมีคนตายในบ้าน
ก้อเกิดเหตุการณ์ที่มีไฟฟ้าตกเป็นช่วงๆ
ก็หลอนดีเหมือนกัน พอพ่อกับแม่กลับมาตอนเที่ยงคืน
น้องสาวเราก้อเรยไปนอนกับพ่อกะแม่เรย
สรุปว่าบ้านเราต้องมีการทำบุญบ้านใหม่
น้องสาวคงกลัวไปอีกนาน
นี่ก้อคือเรื่องเศร้าที่เกิดในวัน มหามงคลที่ผ่านมาที่บ้านเรา
แต่ก็นานๆ จะเกิดซักครั้งนะ
ถือเป็นประสบการณ์ หลอนนน
แต่วันแม่แล้วก้อขอให้ทุกคนรักแม่มากๆนะครับ
อยู่กะแม่นานๆ กอดแม่บ่อยๆไม่จำเป็นต้องเป็นวันสำคัญ
แรกๆอาจจะเขิน แต่พอชินแล้วจะเป็นเรื่องดีนะ
ขอเล่าแค่นี้นะ มาแบ่งปันเรื่องดีๆกันบ้างนะ
บายๆๆๆๆๆ
 
July 31

กะลังเตรียมสอบแล้ว *-*!

กลับมาจากดูงานแล้ว สนุกมั่กๆเรย
แต่ต้องมานั่งเตรียมสอบต่อนี่จิ
 
                                                                
 
 
แต่ก่อนอื่นจะมาเล่ากันก่องดีก่าว่าไปหนายมามั่ง
                                                                                                
 
 
 
 เนี่ยเหนมั้ย  หมอกหนามั่กๆ  ไปขึ้นดอยสุเทพมา  สวยน้า
 
แต่เสื้อเนี่ย ~~~  เปียกหมกเรย  * ๐ *  
 
  
                                                                                                 จากนั้นก้อลงไปที่ดอยปุยกันต่อ  แต่ดันถูกจับได้อะดิ 
                                                                                             
                                                                                                 จวยจิ๊บเป๋งงเรยยย
                                                                                     
      
  
แต่สุดท้ายก้อรอดมาได้  เฮ่อ.......                  -------------------------------------------------------l
                                                                      --------------------------------------------------l      l
                                                                                                                                         l     l
                                                                                                                                   \                /
                                                                     \          /
                                                                                                                                         \    /
                                                                                                                                           v
 
 
     แต่สุดท้ายก้อพาเพื่อนๆทุกคนรอดมาได้
                                                                                
                                                                                เห็นม้า~~ ฝีมือแท้ๆ  ทั้งน้านเรย  แหะๆ
                              
                                                                                    แล้วก้อได้เพื่อนชาวเขาด้วย อิอิ                                         
 
       
 
  
 
 
 
 
และก้อเรยไปต่อดันที่อื่น   ถ่ายรูปกะดอกไม้เพราะมันสวยดี
 
 
 
                                                                                                 
 
 
 
 
แต่ก้อนะมะช่ายไปแต่เขานะ   เรายังมีไปที่อื่นด้วย
 
                                          ก้อไปดูงานนี่เนาะ  แหะๆ  (^_^)
                        
 
พอกลับมาถึง ม.อ. ก็มานั่งเตรียมสอบต่อเรย  ฮือ..ๆๆๆๆๆๆ....
 
 
อ่านม่าจบทีง่ะ   ตายแหง๋แก๋เรย ~~~ *๐*~~~
                                                    
เอาน่ะมันเปงหน้าที่นะงับ                            สู้ สู้ !!   (^O^)
 
 
แล้วก้อ ขอบคุงน้องเหมยด้วยงับ พี่อัพเสปซแล้วนะ
แล้วก้อขอบคุง น้องเหมย น้องอ๊อฟ น้องปิง และก้อน้องสากะเตยด้วย
ที่มาอวยพรวันเกิดงับ  แล้วก้อขอบคุงทุกๆคนที่จำวันเกิดเราด้ายด้วย
เตรียมสอบแว้ววววว  ม่ามัวเล่น..เด๋วตก 
                                                   
 
                                                                                 
 
     
สามัคคีกันนอน....เฮ้อ
June 01

วันนี้วันเกิดอะ..เข้ามาอวยพรกันหน่อยนะ

ไม่มีครายมาอวยพรบ้างหรอ.....
May 18

จาไปดูงาน

เฮ...จ้าไดไปดูงานแล้ว
ศุกร์นี้ก็ออกเดินทางแต่เย็นๆเรย
ไปแอ่วเหนือกานจากใต้สุดไปสู่เหนือสุดให้ทายว่าไปไหนกาน
ดูรูปเอา

ถูกต้องแล้ว.......เราไปดูงานกันที่เชียงใหม่
โดยจาไปดูที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
แอะแอ๊.......วิวคุ้นๆใช่ปะ
มันก็แน่อยู่แล้วเพราะเป็นที่ๆคนคุ้นเคยกันดีเรียนอยู่
ไม่รู้ใช่ปะว่าคราย
เค้าก็คือ..............
 
(0_0)  ^-^  -- --" (*๐*)
ดากานดากับนายไข่ย้อย ...เพื่อนสนิทของเรานั่นเอง
เราจาไปเยี่ยมที่เรียนของเค้ากาน
จากนั้นก็ไปต่อที่
 
มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ซึ่งอยู่ไม่ห่างกันมานัก
เค้าบอกมาว่าสวยเรยจาไปเยี่ยมเพื่อนๆชาวแม่โจ้กาน
 
 
 
พอถัดจาไปเยี่ยม ม . แม่โจ้กานแล้ว
ก็เริ่มจาเป็นโปรแกรมเที่ยวแล้ว
เช่น
 
ไปดอยอินทนนท์
 
 
จากนั้นเราก็ไปต่อกานที่ ... ดอยสุเทพ
 
อิอิ
 
 
 
แต่ตอนภาคกลางเราก็แวะดูงานนะ
ที่นี่ไง
พิพธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติที่ปทุมธานี
 
 
 
 
และก็ยังมีที่ วัดสวนแก้ว
ถ้าครายไม่รู้จักก็เป็นวัดที่
 
พระพยอมจำวัดอยู่นั่นเอง
 
 
 
 
และก็ไปที่ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร
 
ไปดูโครงการของพระราชินีบ้าง
 
 
 
 
และจากนั้นขากลับก็แวะนมัสการพระธาตุลำปางหลวง
เป็นรายการสุดท้ายของการไปดูงานครั้งนี้
 
สุดท้ายก็นั่งรถม้าแล่นรอบเมืองลำปาง
 
 
ก็เป็นอันเสร็จพิธีการดูงาน
เปงงาย...น่าหนุกมั้ย
ไว้มีไรแจ่มๆ...หรือฮาๆๆ.....ไม่ก็หนุกๆ...จามาเล่าให้ฟังน้า
เพราะเค้าบอกว่าที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่อะ
ผี...........ดุ
ถ้าเจอแล้วจามาบอก
แต่ว่าเราเป็นเด็กดีอยู่แล้ว
คงไม่เจอกหรอก
เพราะไรน่ะหรอ
ก็ผีมันจะไม่ดุไงเพราะเป็นเด็กดี
เค้าจะดุเฉพาะเด็กไม่ดีอะ
555555555
บาย
May 13

ว๊าง.......ว่าง

เฮ้อ...พอปิดค่านก็ไม่มีรายทำเรย

 

มานั่งว่างๆๆ...อยู่ที่ห้องทำงาน

 

และก็นั่งดูรูปเก่าๆๆ

 

คิดถึงน้องๆจัง

 

ตอนนี้คุณแม่น้องปอก็ยังไม่ชอบหน้าเราอยู่

แต่ว่านะก็จะสู้ต่อไป

  

 

 

วันนี้เอารูปค่ายมาให้ดูเผื่อคิดถึง

 

ก็นะคนเป็นพี่ประจำกลุ่มการขาดเสียงน้องๆที่มากรอกข้างหู

 

ทำให้ชีวิดขาดไรไปบางอย่าง

 

 

นี่ตอนนี้คิดถึงทั้งพี่ค่ายทั้งน้องค่ายเรย

 

มะมีครายโทรมามั่งอะ

 

คิดถึงฟูๆจังอะ มีน กะ เตยด้วย

 

 

ว่างจัง Cfay ก็ไม่มีงานรายที่จาให้พี่ๆช่วยแล้วด้วย

 

น้องๆทำกานเองได้หมด

 

คิดถึงน้องเหมยกะหมิวจังเรย

 

พอหายแร้วก็ไม่ติดต่อมาบ้างเรย

 

เอมมี่ แอนนี่และก็อะตอมด้วย

 

ถ้ามีอารายให้ช่วยก็เรียกได้น้า

 

มันว๊าง..ว่าง

 

แต่ว่าสัปดาห์หน้าก็จะไปดูงานที่ภาคเหนือแล้ว

 

มีรายจะมาเล่าให้ฟังอีกแน่

 

คิดถึงทุกๆคนเรย  รักนะ  ..จุ๊บ..จุ๊บ

 

แหะๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

บายมาอัพแค่นี้แหละ

April 10

เที่ยวเกาะ

   
 

พอเดวันพฤหัสที่ผ่านมาเน้น้า

หม่อมพ่อสั่งให้กลับบ้านด่วนๆเรย

คิดว่ามีเหตุไรมากมายเกิดขึ้นร้ายแรง

แต่พอกลับไปถึง

ขอเล่าหน่อยๆ น๊า

พอกลับบ้านไปถึง

ก็บอกให้จัดกระเป๋าเรย

งงกระทันหันคิดว่าถูกจับย้ายบ้านซะแว้ว

พอออกมาได้เค้าก็บอกว่า

จะไปเกาะพีพีกาน

อะโห!!!!

ที่เจงบอกกานเดเดก็ได้

ทะซ้า....!เปงเรื่องหย่าย

แต่ในที่สุดก็ได้ไป

แต่ว่านะ

จำภาพเก่าๆไม่ได้เรยหลังจากที่ไปครั้งก่อนอะ

พอโดนซึนามิเล่นงาน

หลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป

แต่มีอย่างหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน

คือยังมีแต่ฝรั่งเต็มเกาะ

หาคนไทยยากส์มั่กๆ

และก็เค้าไม่ค่อยบริการคนไทยด้วย

เพราะเราไม่กระเป๋าหนักแบบฝรั่ง

น่าเศร้าเจงๆเรย

แต่ก็ได้ไปเที่ยวหลายที่เหมียนกัล

เสดแล้วต้องรีบกลับมาที่ มอ.

เพราะต้องรีบกลับมาทำค่ายยุวศิลป์ต่อ

อู้นานไม่ได้

เด๋วจาโดนเดเข้า

555+++++++

แต่ก็ถือว่าได้พักผ่อนก่อนสงกรานต์อ่านะ

ก็เดปาย

ไว้เด๋วมีอารายหนุกๆจามาเล่าอีกนา

ไว้เจอกาน

  .
April 06

เย้...พอปิดเทอมก็ทำค่ายเยาวชนเรย

ปิดเทอมเสดก็มาลุยค่ายเรยน้าเนี่ย

เริ่มตั้งกะ 13 มีนาคม ถึง 1 เมษายนเรย

มีทั้งสุข ทุกข์ และเศร้า

เพราะกลับมาจากสอบแค้มปิ้งที่สุราษฏ แล้วไม่กลับบ้าน

พออยู่ทำค่ายต่อเรยถูกด่ายกใหญ่เรย

แต่ก็ความสุขเรานี่

ปีนี้มีน้องๆน่ารักมาเต็มเรย

ที่หนึ่งก็นี่เรย น้องแพรวา (รูปแรกเรยอะ)

พอดีเอารูปลงไม่เปง 5555+

และก็ยังมีน้องๆอีกหลายคนทั้ง

น้องเกน..ลีโอ..ฟ้า..มายด์..มินนี่..นีร..

น้องหยก..แนนซี่..น้องเบสท์..เหม่ยหยู..และก็อีกมากมาย

จำได้มะหมดหรอก

ทั้งยังมีพี่ค่ายที่น่ารักๆแบบไร้สาระอีก 40 คน กะทิเช่น

(เรียงตามซี)  กานต์..ออย..ปัน..ใหม่..แจน..แพร..

ปิง..เซี้ยะ..เฟิร์น(วิเทด)..นา(สาวงานคลุมผ้า)..แอ้ม(วิเทด)..

ฟ้า(พี่ซีแพรวา)..เกด..สา..ยา..

และก็เด็กโต..ทิพ..ลีน่า..ผึ้ง..แอน(บอลลูน)..

กาเหว่า..อิส..ทราย..ปอ(วิเทด)..แอน(น่ารัก)..นุ๊ก(วิเทด)

และก็โอแอล ซัน.ต๊อบ.ฟ้าใส.โรส.เย็น.บาส.ชิต.สาทิศ.

พี่เอก.โก๊ะ.ยุทธ.นุ้ย.พี่ปุ้ย.ออม.

และก็ตัวเล็ก ตาล เตย มีน ปาล์มมี่

สนุกดีปีนี้

และก็พักอีกสองวันและก็ต่อด้วยค่ายยุวศิลป์เรย

ปีนี้ก็คงอยู่ ม นานเรยอะ

รู้เพียงว่าตอนนี้

คิดถึงเพื่อนๆมั่กๆเรย

เข้ามาคุยมาทักทายกานบ้างน้า

แล้วก้ไปดูบรรยากาศค่ายจากแกลอลี่ได้เรย

 

 
Photo 1 of 19